De zaterdagwerkdag in september, wat een sfeer hè!

Het opruimen voordat de hut geschilderd werd. En dan kijk je altijd nog even rondom de schuur: wat bewaren we toch veel dat we dus toch niet meer gebruiken!

In mei zag de tuin er prachtig uit: de Meidoorn, de Dotters, de Zevenster en de Salomonszegel – allen inheemse planten.

De Bosanemoon en de Krentenboom bloeiden rond de vijver uitbundig.

In mei moest er ook gewerkt worden en terwijl we nog een rondje door de tuin liepen, zagen we de Lis, met zijn prachtige gele bloemen.

In de heemtuin troffen we op verschillende plaatsen witte pluizen op dood hout. Waarschijnlijk is het ijshaar, een fenomeen dat ontstaat bij lichte vorst en hoge luchtvochtigheid op dood hout. Obsidentify geeft als reactie rozeblauw waskorstje. Maar waarschijnlijk is het ijshaar, gelet op de omstandigheden.

(ObsIdentify is een gratis mobiele app die wordt gebruikt om wilde planten, dieren, en paddenstoelen te identificeren aan de hand van een foto).

Er is in de december ’24 uitgave van Oase – het overkoepelende blad van de heemtuinen en andere wilde tuinen – een lezenswaardig artikel verschenen over de Heimanshof in Vierhouten:

Het “terugzetten” van de hele grote rododendrons op het eiland in de grote vijver.

Het was al jaren niet meer gedaan: het “terugzetten” van de rododendrons op het eiland in de grote vijver. Ze werden veel te hoog.
In september van dit jaar moeste het er toch maar van komen. Die snoei is altijd rigoureus: tot kniehoogte weghalen.
Het kost dan wel wat jaren om ze weer tot een mooie hoogte te laten uitgroeien. Maar het voorkomt dat het rododendron bosje “hol” wordt. Dat wil zeggen dat er geen licht meer komt aan de binnenkant en dat dus alleen de boven- en buitenkant blijft uitgroeien en het aan de binnenkant kaal en open blijft.
Om bij het eiland te komen is een boot nodig. Een die licht genoeg is om van de ingang van de heemtuin naar het eiland te kunnen dragen, maar stevig genoeg om al het snoeisel weer naar de wal te vervoeren. Gelukkig kon één van de werkgroep leden zo’n boot lenen.
Op de werkdag in september was het zover. Een grote ploeg is aan de gang gegaan. Overzetten van de snoeiers, weer terughalen van anderen met snoeisel en een ploeg om alles weer weg te halen van de wallekant en o.a. in de randen van de tuin te verwerken.
Aan het eind van die dag was het opruimen niet helemaal gereed, maar op de werkdag in oktober is de klus afgemaakt.
Het resultaat zie je op de foto’s hieronder: ook het kale eiland onder het eiland nog in volle omvang.
Voor jaren weer klaar!

Enige bijzondere paddenstoelen

Binnenkort hopen we een uitgebreidere inventarisatie van de voorkomende paddenstoelen in de heemtuin te kunnen presenteren. Wellicht komt daar een verslag van in onze eindejaars nieuwsbrief over 2024.
Maar tijdens onze werkdag in de tuin in oktober werden o.a. deze 4 bijzondere paddenstoelen gespot en dus gefotografeerd. Ze zijn niet alleen bijzonder om te zien, maar ook vanwege hun wonderlijke namen.

Nieuws uit de Heimanshof.

We hebben een tijdje niets van ons laten horen en zien. Maar er is echt wel wat te melden.

---

Een nieuw dak op de hofhut

Soms lijkt het ons moeilijk om de tuin te blijven onderhouden en dan overwegen we wel eens om er mee op te houden. Ook het veranderende klimaat maakt het in stand houden van een goede heemtuin moeilijk. Maar vorig jaar kregen we dus 4 nieuwe vrijwilligers en dan is het toch zonde om de tuin aan de natuur zelf over te laten, want dan wordt het op de duur alleen maar bos en is de diversiteit helemaal weg.
Dus gaan we nog een poos door.
Maar het dak van de Hofhut begon heel erg slecht te worden. En dan hebben we geen goed onderkomen meer. Dus hebben we besloten een nieuwe dakbedekking te laten aanbrengen. Dit keer niet zelf gedaan, maar uitbesteed aan een aannemer. Het kostte wel wat, maar gelukkig hadden we de afgelopen jaren relatief weinig grote uitgaven gehad en dus zat er genoeg in de kas. Het dak gaat nu weer jaren mee.

---

Planten inventarisatie

Ook voor de toekomst: het inventariseren van de planten en struiken in de tuin.
Er zijn eerdere inventarisaties geweest in 2002 en 2008. Nu wordt er dus opnieuw geïnventariseerd in 2023/24. In 2002 waren er in de hele tuin totaal ca. 420 soorten planten en struiken. In 2008 waren dat er zelfs ca. 450. We zijn dus benieuwd hoeveel er nu nog zijn. We vrezen dat het er wat minder zullen zijn. Bovendien zijn ook de aantallen per soort aan het afnemen.
Toch blijft de tuin een heel mooi beeld geven van een Veluws landschap.
We hopen dat er een instantie is die belangstelling heeft voor deze cijfers.

---

Een paar foto impressies uit de tuin van de afgelopen periode:

---

IJspret?

Het komt bijna niet meer voor: ijs in onze tuin. Maar deze winter was er toch sprake van.
Overigens niet dik genoeg voor ijspret.

---

Vingerhoedskruid

---

Bloemen en planten

---

Mooie details in de tuin

---

Vogelwaarnemingen

Onze vrijwilliger met kennis van vogels – André Jansen – heeft in april en juni de tuin weer heel vroeg in de ochtend bezocht en daarbij in april en juni elk weer twee extra vogelsoorten in de tuin gespot:
de Groenling en de Sijs en de Holenduif en de Zwartkop. Hiermee is het totaal aantal vogelsoorten die in de tuin zijn waargenomen op 26 gekomen. Drie meer dan een eerdere waarnemingsperiode aangaf.
Daarnaast leverde het ook twee mooie ochtendfoto’s van de tuin op, zoals wij die eigenlijk nooit zien, omdat we op zo’n vroeg tijdstip niet in de tuin aanwezig zijn.

Al zag de hulst er in oktober nog zo rood uit, in november was het niet pijnlijk om de snoeischaren erin te zetten. Geen bes zat er meer aan.
Deze maand doen we de ‘vormsnoei’ en korten alle takken, waar ze te lang worden, weer zo’n 2 meter in.

HET STUWTJE SCHOONMAKEN

Takkenzooi. Dit is een terugkerend werk. Als de beek heel hoog staat zit meestal het stuwtje verstopt met takken en losgeraakte drijvende planten. Dan moet er geklauwd worden en dat levert een vrolijk geluid op.

DE HOFHUT WINTERKLAAR MAKEN

Dat betekent: de bedden en kussens op z’n kant zetten, de dekens en allerlei spullen in vochtvrije dozen pakken, en de slaapkamerdeur dichthouden tegen de veldmuizen. En ook wij gaan in winterslaap. Tot ziens in februari!

De herfst heeft dit jaar een rijke oogst aan bessen en vruchten. Deze fraaie takken met hun uitbundige rode dotten halen echt de kerst niet. Het is eersteklas vogelvoer.
Na een paar weken streek er een gezelschap koperwieken-op-doorreis neer. Hap, hap, hap.
Die zijn met een volle maag vertrokken.

DUBBELLOOF, EEN BIJZONDERE VAREN

Dubbelloof heeft, naast de dubbele B en dubbele L in zijn naam ook bladeren net als een visgraat. Bijzonder is dat het linker blad dun is, rechtop staat en sporen (zaden) draagt terwijl het rechterblad bredere veren heeft maar onvruchtbaar is en naar beneden hangt. Dubbelloof groeit langs de wallekant van greppel en beek. En bij ons groeit hij graag en vermeerdert zich overal. En dat terwijl dubbelloof op de Rode Lijst staat.
_{(Een Rode lijst is een overzicht van soorten die uit Nederland zijn verdwenen of dreigen te verdwijnen).}

WEERKAATSINGEN IN HET WATER

Geen heerlijker plek om te mijmeren dan de bank bij de grote vijver. Daar is de weerkaatsing van de blauwe lucht zó diep, de rust zó groot en de oevers zo afwisselend om naar te kijken. Heel mooi.

DE AARDAPPELBOLEET KENT OOK EEN OOGSTTIJD

Deze paddenstoel heeft zijn volle buik al met een plof en een scheur van het zaad verlost. Zo openscheuren moet heftig zijn, Dat zou ik graag eens willen zien. Maar ze ziet er nu opgelucht uit. Of is het luchtig?